دسته: سینما

در نگاه نخست، نسبت میان نام خانوادگی یک فیلمساز و مکان اکران آثارش، مسئله‌ای پیش‌پاافتاده به نظر می‌رسد. اما در مورد سعید روستایی، کارگردان شاخص سینمای ایران، این پرسش به شکلی جدی مطرح شده است: با توجه به پسوند «روستایی» در شناسنامه، چه ضرورتی موجب می‌شود که تمام فیلم‌های او — از ابد و یک روز و متری شیش و نیم تا برادران لیلا — در شلوغ‌ترین سینماهای کلانشهرهایی مثل تهران، کرج و اصفهان روی پرده بروند؟ آیا این یک تناقض صرفاً زبانی است یا معنایی عمیق‌تر در این انتخاب نهفته است؟