بر همگان واضح و مبرهن است که رامبد جوان، آن مجریِ خندانِ عینکیِ کچلِ شکم‌گنده، حضرت مهدی عجل‌الله نیست. پس با این وجود، از چه روی سردبیرِ دانایِ خوبِ وبسایتِ بیرون‌جعبه تصمیم می‌گیرد تا مقاله‌ای در باب امام‌زمان نبودن رامبدجوان بنویسد؟ آیا او عقل‌ش را از دست داده؟ آیا او از بلندای معرفت به مغاکِ جهل سقوط کرده؟ خیر، ابداً و هرگز. این مقاله از آن جهت به رشته‌ی تحریر درآمده است که می‌گویند:«کار از محکم کاری عیب نمی‌کند». شاید شبهه هنوز مطرح نشده باشد، و شاید هم هرگز نشود، اما ما نباید کوچکترین روزنه‌ای بر دشمنان بدسگال اسلام باز بگذاریم تا با جعل واقعیت و ساختن دروغ، بذر شک و بی‌ایمانی را بر دل جوانانِ خوبِ این سرزمین بپاشند. حتی اگر احتمال مطرح شدن این شبهه، ناچیز باشد. پس در ادامه همراه ما باشید تا این شبهه را رفع کنیم.
سالی که حضرت مهدی متولد شد، رامبد جوان متولد نشد
از منظر مذهب شیعه، دانستنِ سالِ ولادتِ حضرت بقیه‌الله (نیمه‌شعبانِ سال دویست‌وپنجاه‌وپنج هجری قمری) صرفاً یک تاریخِ بی‌معنی، مثل تاریخِ تولدِ تو نیست، بلکه سنگ‌محکی برای غربال کردنِ مدعیانِ دروغین، از حجّتِ راستین است. اگر قرار بود هر کسی بی هیچ نشانه‌ای بتواند جای امام‌زمان بنشیند، آنگاه هر فریدجینگل‌بردی می‌توانست ادعای نیابت یا حتی خودِ ظهور را بکند و مردمِ ساده‌دل را به دنبال خویشتن بکشاند.
رامبد جوان و سحر دولتشاهی.
مطمئنیم که فرید جینگلبرد، امام زمان (عج) نیست.
حال آنکه رامبد جوان، به تصریحِ اسناد و مدارکِ رسمی، در سالِ هزاروسیصدوپنجاه‌وپنج شمسی چشم به این جهان گشوده، یعنی نزدیکِ هزاروصد سال پس از غیبتِ کبری، و اگر غیر از این بود و در همان سال بدنیا می‌آمد، حال دیگر بسیار پیر بود و نه جوان. پس چگونه ممکن است کسی که قرن‌ها بعد از غیبت به دنیا آمده، همان کسی باشد که پیش از غیبت وجود داشته؟ این تناقضِ، به‌تنهایی کافی‌ست تا هر شبهه‌ای را، پیش از آنکه اصلاً کسی مطرحش کند، برای همیشه مدفون سازد.
رامبد جوان اگر امام‌زمان بود، بجای خندوانه برنامه‌ی سمت خدا را اجرا می‌کرد
اگر در هزارمیلیارد‌سال‌نوری هم یک‌نفر از بین مجریان صداوسیما بخواهد چنین آدمی باشد، او نجم‌الدین شریعتی است نه رامبدجوان. سال ۹۵ وقتی رامبدجوان تبلیغ لباسشویی اسنوا می‌کرد، من یک‌عدد پاکشوما سفارش دادم. حال نجم‌الدین‌شریعتی را بگذارید کنارش، او اگر بخواهد می‌تواند حتی «جفری‌اپستین» را نیز با چهار جمله به راه راست هدایت کند. کسی همچون نجم‌الدین‌شریعتی با کسی همچون رامبدجوان بیعت نخواهد کرد.
دیو چو بیرون رود فرشته درآید.
امام حسن عسکری (ع) پدر رامبد جوان نیست
بهمن جوان، پدر رامبد جوان، یکی از پیشکسوت‌های موسیقی سنتی ایران بود؛ نامی شناخته‌شده در این عرصه. اصالتش آذری بود و بیش از هفتاد سال زندگی کرد. تار می‌نواخت و در خطاطی هم دستی داشت، آنقدر که استاد این هنر شناخته می‌شد و شاگردان زیادی را تربیت کرد. او طبیعتاً هیچ ربطی به امام حسن عسکری (ع)، امام یازدهم شیعیان ندارد.
بهمن جوان، پدر رامبد جوان.
روحش شاد.
محل تولد: مرزی دیگر که حقیقت را روشن-تر می‌کند
مکان و زمان تولد امام زمان (عج) از جمله نشانه‌هایی است که در طول تاریخ به آن استناد شده تا مدعیان دروغین مهدویت را از امام واقعی بازشناسند؛ چراکه هرکس ادعای مهدویت کند اما با این مشخصات تاریخی (زمان تولد، نسب پدری و مادری، و محل تولد در سامرا) همخوانی نداشته باشد، از نظر اعتقاد شیعی نمی‌تواند همان شخصیت موعود باشد. امام زمان (عج) در شهر سامرا، جایی در عراق کنونی چشمان مبارکش را به جهان گشود. پدرش امام حسن عسکری (ع) و مادرش نرجس خاتون بود. این درحالی است که رامبدجوان اصالتاً تبریزی، متولد تهران و ساکن کانادا است.
کریستیانو رونالدو: سیووووووووووووووووووووووووووووووووو
شاید این گزینه بی‌ربط بنظر برسد چون بی‌ربط هم هست، اما او آنقدر بزرگ است که نمی‌توان لیستی تهیه کرد و نامی از وی نیاورد. کریستیانو رونالدو اسطوره‌ی فوتبال پرتغالی است که موفق شده یک گل در مراحل حذفی جام‌جهانی نیز برای کشورش به ثمر برساند.
رونالدو به خانه‌ی بخت رفت.
امام غایب را نمی‌توان با آنکه هرشب روی آنتن است یکی دانست
بنیادِ اعتقادِ شیعه بر این استوار است که ولیّ عصر، ارواحنا فداه، به امرِ الهی از چشمِ خلایق پنهان است و جز اولیای خاصّش کسی را یارای دیدارش نیست؛ او در پسِ پرده‌ی غیبت است، حال آنکه رامبد جوان را نه‌فقط عوام، بلکه دوربین‌های صدا و سیما، عکاسانِ مجلاتِ زرد و حتی الگوریتمِ اینستاگرام هر شب و هر روز می‌بینند و می‌شناسند. کسی که غایب است را نمی‌توان با کسی که در برنامه‌ی زنده میزبانِ خواننده و بازیگر است اشتباه گرفت، چراکه غیبت یعنی نبودن از دیده‌ها (گرچه می‌توان با قلب و چشمِ دل دید)، و حضورِ مستمر در قابِ تلویزیون دقیقاً نقیضِ همین معناست. پس هرکس این دو را یکی بپندارد، یا از اصلِ معنای غیبت بی‌خبر است، یا فریبِ خنده‌ی همیشگیِ این مجری را خورده.
رامبدِ جوانِ، مدیرِ خندوانه.
شاگرد استادِ شاگرد نمی‌شود
وقتی رامبد جوان، درجلسه‌ای حضرت آیت‌الله خامنه‌ای را «امین‌ترین مشاور ما» خطاب کرد، برای آنان که می‌اندیشند کاملاً مبرهن شد که او حضرت عجل‌الله نیست. این دقیقاً مثل این می‌ماند که حضرت مسیح (ع) ظهور کند و برود بر سر کلاس درس پاپ فرانسیس بنشیند، همچین چیزی مضحک و به دور از عقل سلیم است. البته شاید گروهی باز بهانه بیاورند که:«شاید او می‌خواسته رهبر را محک بزند و ببیند که آیا واقعاً شایسته‌ی این کار است؟»، برای این گروه و حماقت آنها، سکوت بهترین جواب است.
رضا عطاران و رامبد جوانِ جوان
سخن پایانی
به پایان این مقاله نیز رسیدیم. امیدواریم که توانسته باشیم تا غبار تردید را از ذهن شما مخاطبانِ خوبِ بیرونِ‌جعبه فوت کنیم، امیدواریم که این کلمات کافی بوده باشند و صدالبته که برای اهل اندیشه بیش از حدِ کفاف نیز بوده. در این دنیا که دژخیمان همچون گرگی گوروسنه منتظر آنند که من و تو از خود ضعفی نشان دهیم، بغضی کنیم و آثار خستگی بر چهره نمایان، باید بیش‌ازپیش آماده و تا دندان مسلح باشیم و دندان روی جگر بگذاریم تا این روزهای سخت نیز بگذرد. آری… تا دیداری دیگر بدرود.